        
          
           
        
          
          
         
          
sint nicolaas , als goedheiligman
niet gauw van streek ,
zag er uit , bijzonder bleek .
wat was daar nu de reden van ?
                   
hij was alsmaar aan het denken
daarbij gesteund door vele pieten
die hem niet in de steek lieten ,
wat hij de boschen moest schenken .
            
en al dat gepeins en al dat gedoe ,
leverde in het geheel niets op .
dat was een reuze strop ,
en bovendien werd sint reuze moe .
                 
moed verloren , al verloren ,
dacht een piet alras ,
en brutaal als hij al was ,
sprong hij pardoes naar voren .
           
"ik ga ongemerkt bij hen binnen ,
 via de schoorsteen en het dak ,
 en kijk dan op mijn gemak ,
 net als bij alle andere gezinnen
        
 wat zij dagelijks zoal doen .
 dat vinden zij dan stellig
 ongetwijfeld erg gezellig" ,
zo sprak deze piet koen .
        
"en dat geven wij hen dan" .
zo besloot hij .
en iedereen zei :
"dit is een geweldig plan ".
             
iedereen , sint incluis , goed geluimd ,
zwaaiden de piet uit ,
wat een schavuit ,
blij dat het probleem was opgeruimd .
           
"gelukkig is het opgelost" ,
sprak toen de gelukkige sint ,
"het gaat ons nooit voor de wind ,
 en heeft ook nu veel moeite gekost" .
                
             
                  
                 
              
         ------------------
